Auto-industrie Turkije (algemeen)
Turkije heeft door haar ligging tussen Europa en Azië een strategische positie in de auto-industrie. De automotive industrie is in Turkije een belangrijke sector. Het is de 3e grootste exporterende sector in Turkije na de textielsector en de metaalsector.
Een belangrijke partij in de Turkse auto industrie is de Koc Holding Group. Oorspronkelijk begonnen als Ford importeur in de jaren 20, is het nu uitgegroeid tot het 49e bedrijf van Europa en is het goed voor 9% van het Turkse Bruto Binnenlands Product. In 1966 begonnen ze de eerste Turkse auto te produceren, de Anadol. In 1971 kwam daar de productie van Fiats in licentie bij, in een joint venture met Fiat, onder de naam Tofas. In 1983 gingen ze bovendien een joint venture aan met Ford, Ford Otosan. Beide fabrieken zijn nog steeds actief en hebben hun productie capaciteit aanzienlijk uitgebreid de laatste jaren.
Naast deze van oorsprong Turkse bedrijven zijn er ook een groot aantal buitenlandse investeringen gedaan in Turkije. Zo heeft Renault in joint venture met het Turkse Oyak, een productie faciliteit voor 280.000 Megane and Clio voertuigen in Bursa. Toyota produceert 150.000 Corolla Verso en Auris modellen in Adapazari, voornamelijk voor export naar Europese markten. Snel groeiend is ook de plant van Hyundai bij Istanbul, met een productie van ruim 90.000 personenwagens en commerciële voertuigen in 2007. De totale productie van personenwagens en commerciële voertuigen in 2007 bedroeg 1,1 miljoen. Daarbij komen nog aankondigingen van verdere investeringen van fabrikanten van opkomende automotive landen, zoals het Chinese Chery en Proton. Alle plants zijn bedoeld om te produceren voor export naar West en Oost Europa. Vanuit Europa is met name PSA verder aan het uitbreiden in de productie van de Berlingo/Partner.
Onderdelenindustrie
De automotive componenten industrie in Turkije is volop in ontwikkeling en groeit jaarlijks. Onder meer door de aanwezigheid van Westerse autofabrikanten ontwikkelt deze industrie zich vooral sinds 2004 in hoog tempo. Het kwaliteitsniveau is hoog en steeds meer bedrijven werken volgens Westerse standaarden die nodig zijn om Westerse autofabrikanten te kunnen beleveren. Hoewel er nog veel werk te verzetten is, is de auto-onderdelen industrie wel de sector die hierin het meest actief en vooruitlopend is. De componenten/onderdelen sector is geconcentreerd in Bursa. Istanbul, Kocaeli, Adapazari en de Aegean Region, volgen Bursa in mate van belangrijkheid. De sector telt ongeveer 100.000 werknemers.
De sector bestaat uit ongeveer 700 bedrijven, hiervan hebben ongeveer 300 bedrijven een grote omvang en beleveren de Westerse fabrikanten in het land. Van de totale onderdelenproductie is 90% bestemd voor de aftermarket en voor de belevering van de Westerse autofabrikanten in het land. Aan een groot deel van de vraag naar onderdelen wordt voldaan door binnenlandse productie (ongeveer 50%). De onderdelenimport bestaat voornamelijk uit import van motoren, versnellingsbakken, airconditioningsystemen, pompen en leidingen. Dit betekent een groot potentieel voor lokale toelevering.
Investeringsklimaat
De aanwezige Free Trade Zones bieden voor bedrijven gunstige mogelijkheden om een lokale vestiging op te zetten. Onder meer de Turkse associatie voor automotive componentenproducenten TAYSAD heeft een “eigen” free trade zone in de regio Gebze/Kocaeli met daarin onder meer gevestigd het Tubitak Marmara Research Center. Daarnaast biedt de overheid diverse “incentives” om investeren in Turkije nog aantrekkelijker te maken.
Kansen voor Nederlandse bedrijven
Op diverse vlakken liggen kansen voor het Nederlandse bedrijfsleven. Met name voor toeleveranciers, engineering bureaus en (logistieke) dienstverleners.
- Toeleveren OEMS / 1st Tier suppliers.
De stijgende productie van voertuigen (onder meer door stijgende export en de toenemende binnenlandse vraag) leidt tot een toenemende vraag bij toeleveranciers. Voor de fabrikanten zelf maar ook voor belevering van de aanwezige 1st Tier suppliers. Er zijn diverse interessante producten en technologiegebieden die interessant zijn voor Nederlandse toeleveranciers: elektronica, diagnostics, safety, lighting, security, comfort. Daarnaast ook de grotere en complexere tools.
- Outsourcing van componenten.
Turkije biedt door haar relatief lage loonkosten ook mogelijkheden voor het goedkoop produceren van delen. Alhoewel de loonkostenvoordelen hier minder groot zijn dan in Oost-Europese landen, biedt de reeds aanwezige auto-industrie kansen. Het loonkosten niveau ligt boven dat van Oost Europa, maar nog onder dat van West Europa. Daarbij zijn er al zeer veel bedrijven die al volledig voldoen aan alle vereisten van de automotive industrie.
- Herstructureringen en ontwikkelingen bij toeleveranciers.
De toenemende vraag naar componenten leidt ook tot de noodzaak voor traditionele Turkse toeleveranciers om zich te herstructureren en verder te ontwikkelen om in staat te zijn de grote, Westerse OEM’s te beleveren. Dit biedt kansen voor Nederlandse toeleveranciers en dienstverleners die al bekend zijn met de westerse standaarden en productiemethoden. Daarnaast liggen op dit gebied ook kansen voor engineering bureaus die met hun expertise kunnen adviseren en begeleiden. Nederlandse bedrijven kunnen bijvoorbeeld investeren in joint ventures, maar ook in de vorm van greenfield projecten.
- R&D centra en testcentra zijn volop in ontwikkeling in Turkije. De overheid investeert, samen met andere partijen in de bouw en ontwikkeling van r&d centra en test centra zodat complete voertuigen in Turkije getest kunnen worden. Hierdoor ontstaan kansen voor Nederlandse bedrijven zoals engineering bureaus, die hierin hun specialistische kennis kwijt kunnen. Dit biedt goede kansen voor bedrijven als TNO, PDE Automotive, Kema, RDW maar daarnaast ook voor de kleinere R&D bedrijven. Nederland beschikt over wereldwijd toonaangevende faciliteiten op dit gebied.
|
